Koraalzang

vink010_p04

(Door Simon Vinkenoog)
Wij die de wereld de wacht aanzeggen
Wij die altijd op andere dingen letten
Wij die leven en sterven bij het leven

Wij die de reeën uit de bossen zien vluchten
Wij die de kinderen op straat zien hinkelen
Wij die kijken zonder blikken of blozen

Wij die de kastanjes uit het vuur mogen halen
Wij die alle hekken zullen sluiten
Wij die niemand het gras voor de voeten wegmaaien

Wij die zo nu en dan onze stem mogen laten horen
Wij die weet hebben van angstkreten en engelenkoren
Wij die gaan beginnen waar anderen ophouden

Wij die het Hooglied dagelijks herschrijven
Wij die eerbied hebben voor de harde feiten

Wij die de wind van voren en de bijval achteraf krijgen
Wij die het IK vertikken om ons in het WIJ te verslikken

Wij die ieders veld mogen ruimen, in geen velden of wegen
Wij die ons op ongebaande paden moeten begeven

Wij die mogen huilen waar iedereen bij staat
Wij die niets doen waar iedereen toeslaat

Wij die op geen enkele slak zout willen leggen
Wij die geduld beoefenen en ons ongeduld bedwingen

Wij die popelen en watertanden
Wij die orakels werpen en tekens lezen

Wij die geschriften ontcijferen
Wij die griffen in grotten en op muren

Wij die de wijsheid van de naaktheid zingen
Wij die om niemands plaats staan te dringen

Wij die overal ons eigen persoontje staan
Wij die geen enkele confrontatie uit de weg hoeven gaan

Wij die begaan zijn met de strijd aan alle fronten
Wij die vermaken, waar maken en vervolmaken willen

Wij die alle glazen legen om onze dorst te lessen
Wij die alle magen willen vullen, alle honger stillen

Wij die zelf blijven verwerven, verwerken en verstrekken
Wij die geen dreigementen nodig hebben om indruk te maken

Wij die ons niets willen toeëigenen van wat een ander toebehoort
Wij die erkenning voor de Koerden eisen, de Armeniërs en Palestijnen

Wij die altijd zwarte katten op onze weg ontmoeten
Wij die altijd onder ladders door willen lopen

Wij die tooien en voltooien
Wij die knipogen en benadrukken

Wij die het woord voeren
Wij die naar ons alten kijken

Wij die de tijd niet doden, maar springlevend houden
Wij die de vriend van allen, maar geen allemansvriend zijn

Wij die van geen ophouden weten
Wij die niet anders kunnen dan ons aan het eigen ritme houden

Wij roepen en herinneren
Wij dansen en zingen
Wij uiten en besluiten

Het laatste woord is altijd JA!
De plaats en tijd is altijd HIER en NU!

Het leven is er om voluit te leven!
Wij zijn de kinderen van Aarde en Zon!
Wij hebben het eeuwig licht in de ogen gekregen!
Wij zijn de weg, de waarheid en het leven!

Wij hebben alle kracht, een eigen naam en lichaam gekregen,
Wij zijn zielen door bewustzijn verrijkt.

Wij kunnen wonderen verrichten, kleuren en verlichten,
te water en door vuur gaan,

Wij kunnen in al wat wij doen
voorop en vooruit gaan!

Zo zij het!

Uit: Cobra (cd)
Bo’s art trio & Simon Vinkenoog.
© Amsterdam, 2005

De wereld is niet maakbaar

De wereld is niet maakbaar! Alleen jij bent dat. Maar je maakt jezelf niet. De keuze die je hebt is door wie of door wat jij je wel of niet laat maken.

Laat je de kudde bepalen wat jouw plek is? Het beeldscherm? De mensen om je heen? Of ben je vrijgevochten en doe je het zelf? En wie denk je dat je bent, als je jezelf bent? Laat je jouw brandende hart bepalen hoe je door het leven raast? Je onderbuik die zo driftig op zoek is naar snelle bevrediging? Is het de rede? Is het angst? Zijn het je obsessies, je verslavingen? Je drang naar controle?

En wat doe je wanneer je dreigt te sterven? Wat doe je als alles waar je in geloofde niet waar blijkt te zijn? Durf je het te erkennen, het te laten sterven en alles opnieuw te laten beginnen?

Het enige wat je kunt doen is stoppen. En blijven stoppen, en steeds weer alles laten beginnen. Steeds weer opnieuw, totdat je geest er schoon genoeg van heeft. Alleen dan kan er vrede zijn.

Wetenschap = dogma

Maar de wetenschap brengt toch feiten? Ja maar feiten zijn niet absoluut. Feiten zijn alleen maar waarheid wanneer de context waarbinnen zij functioneren overeind blijft. Feiten zijn het domein van de mens, gestoeld op empirie en menselijke kennisconstructies. Hoewel zij ons kunnen behoeden voor in het verleden gemaakte fouten, kunnen zij ons niet van wijsheid voorzien. Wijsheid en waarheid overstijgen de menselijke context.

Dus pas op! Word geen nieuw-religieuze! Houd de feiten waar ze horen: in de context van kennis. Waarheid en wijsheid zijn alleen te vinden in de wereld.

Zorg dat je erbij bent!

Let op! Zorg dat je aan de goede kant belandt! Er is nog tijd, verspil haar niet! Blijf niet hangen in de oude wereld, maar vecht jezelf vrij en bouw mee aan de nieuwe beschaving! We moeten weer creëren, dus houd je hart vrij en laat het razen!

Vuur – Zorgen

Het einde van het tijdperk van het vuur is nabij. Geen duistere krachten meer, niet langer zullen wij gedreven worden door het donker. Het licht zal onze nieuwe motor zijn.

Hiermee wordt ook het einde van de tijd van de passie ingeluid: we hebben ons brandende verlangen niet meer nodig en schudden het van ons af. Het maakt plaats voor iets zuiverders. We zullen allemaal engelen worden!

De Laatste Mens

We probeerden nog te vluchten, maar onze fantasie bleek geen uitweg. De wereld wordt nooit meer zoals zij ooit is geweest, en de mensheid komt langzaam ten einde. Kinderdromen in duigen.

Zijn we verdoemd? Zeker niet. We hoeven alleen maar te zien. Het is tijd om op te ruimen, en om opnieuw te leren leven. Dansen op de vulkaan, en een nieuw bestaan opbouwen op de ruïnes van de reeds ten onder gegane beschaving.

Wij zijn de laatste mensen!