De wereld is niet maakbaar

De wereld is niet maakbaar! Alleen jij bent dat. Maar je maakt jezelf niet. De keuze die je hebt is door wie of door wat jij je wel of niet laat maken.

Laat je de kudde bepalen wat jouw plek is? Het beeldscherm? De mensen om je heen? Of ben je vrijgevochten en doe je het zelf? En wie denk je dat je bent, als je jezelf bent? Laat je jouw brandende hart bepalen hoe je door het leven raast? Je onderbuik die zo driftig op zoek is naar snelle bevrediging? Is het de rede? Is het angst? Zijn het je obsessies, je verslavingen? Je drang naar controle?

En wat doe je wanneer je dreigt te sterven? Wat doe je als alles waar je in geloofde niet waar blijkt te zijn? Durf je het te erkennen, het te laten sterven en alles opnieuw te laten beginnen?

Het enige wat je kunt doen is stoppen. En blijven stoppen, en steeds weer alles laten beginnen. Steeds weer opnieuw, totdat je geest er schoon genoeg van heeft. Alleen dan kan er vrede zijn.

Zorg dat je erbij bent!

Let op! Zorg dat je aan de goede kant belandt! Er is nog tijd, verspil haar niet! Blijf niet hangen in de oude wereld, maar vecht jezelf vrij en bouw mee aan de nieuwe beschaving! We moeten weer creëren, dus houd je hart vrij en laat het razen!

Vuur – Zorgen

Het einde van het tijdperk van het vuur is nabij. Geen duistere krachten meer, niet langer zullen wij gedreven worden door het donker. Het licht zal onze nieuwe motor zijn.

Hiermee wordt ook het einde van de tijd van de passie ingeluid: we hebben ons brandende verlangen niet meer nodig en schudden het van ons af. Het maakt plaats voor iets zuiverders. We zullen allemaal engelen worden!

De Laatste Mens

We probeerden nog te vluchten, maar onze fantasie bleek geen uitweg. De wereld wordt nooit meer zoals zij ooit is geweest, en de mensheid komt langzaam ten einde. Kinderdromen in duigen.

Zijn we verdoemd? Zeker niet. We hoeven alleen maar te zien. Het is tijd om op te ruimen, en om opnieuw te leren leven. Dansen op de vulkaan, en een nieuw bestaan opbouwen op de ruïnes van de reeds ten onder gegane beschaving.

Wij zijn de laatste mensen!

Vrijheid is Gevangenschap

En zo begon het relaas van de laatste mens:

“Vrijheid? Spreek niet van vrijheid! Onze wereld is dwingend. Er is al tijdenlang niets anders dan consumptie, het oneindige en onnodige rondpompen van energie. De snelheid waarmee dit proces zich voltrekt ontdoet ons van allerlei belangrijke waarde. Plaats voor mate, voor kuisheid of voor stilte is er niet. Evenmin is er nog geduld, onthouding, of respect. Wie nog gelooft dat er zoiets bestaat als waarheid wordt voor waanzinnig uitgemaakt. En in plaats van waarheid spint de mensheid zijn eigen illusies en gelooft er in, tegen beter weten in. Wie in een God van vrede gelooft wordt uitgemaakt voor idioot. Mensen geloven niet meer in vrede, mensen geloven in passie. Maar weet je wat passie is? Verslaving, verpakt in onwetendheid.

De wereld is een grote chaos, maar mensen zien het niet. Ze zijn niet vrij, maar geloven het niet. Vrijheid is gevangenschap geworden, maar dan verpakt als vrijheid. En het heeft iedereen in slaap gesukkeld.

Waar zijn jullie, wereldverbeteraars? Wie maakt zijn handen vuil, wie durft er goed te kijken? Wie ziet er de fundamentele ellende van onze toestand in? Wie durft er diep in de spiegel te kijken, wie durft toe te geven dat zijn geluk zich altijd in de toekomst bevindt? Doe je oogkleppen af, kijk om je heen, kijk goed, en zie wat een puinhoop het is geworden, hoe het jarenlange ontkennen en de onverschilligheid de dingen alleen maar erger hebben gemaakt. Zie wat voor een ellende je aanricht met je zelfingenomen zoektocht naar momenten van vluchtig geluk. Zie hoe de bergen afval zich hebben opgehoopt onder de oppervlakte.

Maar de tijd is gekomen om te beginnen aan het opruimen van de troep. De kleverige donkere massa in jezelf en de rommel die de wereld onherstelbaar hebben beschadigd. Er is geen andere weg. Die is er nooit geweest. Rotzooi verdwijnt niet als je het niet opruimt. En nu zit de wereld, jouw wereld, verstopt, en is het al veel te laat. Maar toch moet je beginnen met schoonmaken, want je zult er niet aan ontkomen. De eeuwigheid wacht, net zolang tot je schoon schip hebt gemaakt.

Zwart? Donker? Maar dat betekent niet dat er geen hoop is. Met elke kleine stap in de goede richting zal jouw puinhoop kleiner worden. En misschien zal je dan in dit leven nog een glimp opvangen van de echte betekenis van het woord dat jij en je voorouders al generaties lang verkeerd gebruiken. Vrijheid is mogelijk, maar dan moet je eerst durven om de waarheid in te zien. En de waarheid is dat je niet vrij bent.“